هیچوقت به آدمی که تو جمع خیلی شادو خندونه حسادت نکن اون ادم تنهاس اونقدری که تو تنهاییاش همیشه به این فکر میکنه که خب چی شد کجان الان اون دوستایی که باهاشون میگمو میخندم واتس اپو چک میکنه تلگرامو اینستارو هیچ خبری از هیچکی نیست انگار فراموش شده هرکسی پی زندگی خودش میره و از حال دیگری بی خبر اون خنده های بلند اون شوخیایه با نمک اون چهره دوس داشتنی همه و همه تبدیل میشه به یه بغض خیلی بزرگ تو گلو ک اصرار داره خفش کنه ولی اشک نشه اصرار داره پایین نیاد اون خنده ها شاید واقعی باشن شاید اون مهربونیا و شوخیا واقعی باشن ولی پشتش یه دنیا تنهایی خوابیده یه دنیا انتظار واسه یه نفر خاص یه نفری که هرکسی نیست یه نفری که شاید هنوزم باید خیلی انتظار بکشه تا بیاد ولی هنوزم منتظرشه هنوزم امید داره ک یه روزی اون یه نفر خاص تو زندگیش پیدا میشه .... و این میشه پایان تنهاییاش

من یه دخترم

از جنس خاک

پاک

ساده

مغرور

من یه دخترم

شیطونم ولی نه برای همه

خندونم ولی نه کنار هرکس

آرومم ولی فقط با تو

من یه دخترم....